Ο Χριστός μας αγαπάει δωρεάν!

16 04 2011

Αρχίζει η Μεγάλη Εβδομάδα. Με τις πλούσιες ακολουθίες, τα συγκλονιστικά νοήματα και το μήνυμα για αναστοχασμό. Ακόμη και ο πλέον αδιάφορος περί τα εκκλησιαστικά πράγματα, κάτι θα πάρει μυρουδιά. Βέβαια η Μεγάλη Εβδομάδα έχει και μια ακόμη προέκταση. Η δυναμική της είναι ένας ενοχλητικός καθρέφτης που ξεμπροστιάζει την ασχήμια της νοσηρής θρησκευτικότητας και τη γύμνια του ανέραστου χριστιανισμού.
– Η έξοδος του Εσταυρωμένου από το ιερό βήμα και η περιφορά του στο ναό συνοδεύεται συχνά από τις συνήθεις οιμωγές «τι σου έκαναν, Χριστέ μου» και δεν μπορούμε να δούμε ότι τα καρφιά είναι δικά μας. Πόσοι νιώθουμε ότι το μεγαλείο ενός γυμνού Θεού περπατά ανάμεσα στη μικρότητα καλοντυμένων ανθρώπων;
– Μέσα στον πλούτο της υμνογραφίας της Μεγάλης Πέμπτης είναι θλιβερό να βλέπεις κάποιους πιστούς να στεριώνουν χαρτονομίσματα πάνω στον Εσταυρωμένο για τάμα, ενώ ψάλλουμε ότι ο Ιούδας «ἀργυρίῳ πέπρακε (πούλησε), τόν μάννα χορτάσαντα τόν ἄνθρωπον».

– Λουλουδάτα στεφάνια στα χέρια και στο κεφάλι του Κυρίου. Γιατί; Για να βγάλουμε την υποχρέωση; Για να μας δούνε; Για το κατά τη γνώμη μας καλό; Ή για να Τον ξαλαφρώσουμε από το Πάθος; Ένα Πάθος εκούσιο για τη δική μας σωτηρία. Ή μήπως υπόσχεση ότι θα ανθήσει ο λόγος Του στις καρδιές μας; Αν ισχύει το τελευταίο…
– Κατά την περιφορά του Επιταφίου, σε κάποια μέρη γίνονται δεήσεις κατόπιν αιτήσεως με χρηματική προσφορά πάλι«για το καλό» σε ειδικό κουτί που ακολουθεί την πομπή. Κατά την προσκύνηση, βάζουμε λεφτά στον Επιτάφιο από τάξιμο. Από την άλλη, καίμε τον Ιούδα ως σύμβολο της προδοσίας και της φιλαργυρίας!!
Αλήθεια… Αν ήταν στο φέρετρο ένας δικός μας άνθρωπος θα αφήναμε να βάζουν πάνω του λεφτά, εάν μάλιστα σε όλη τη ζωή του ήταν αφιλοχρήματος και μιλούσε εναντίον της πλουτομανίας και υπέρ της ελεημοσύνης; Ο Χριστός δεν είναι δικός μας Άνθρωπος; Για την ακρίβεια του λόγου, ο Θεάνθρωπος που μας αγάπησε τόσο πολύ ώστε να θυσιαστεί για εμάς; Δεν είναι ο Λυτρωτής μας; Ο αδελφός μας; Ο φίλος μας και Κύριός μας; Εάν είναι μια αφηρημένη και απρόσωπη έννοια, γιατί χάνουμε το χρόνο μας να συνοδεύουμε μια ουτοπία στο πουθενά;
Διαπιστώνεται εύκολα η ασυμφωνία όλων αυτών με την αληθινή πίστη της Εκκλησίας. Το θέμα είναι μεγάλο και οι απαράδεκτες αυτές συνήθειες δυστυχώς είναι βαθιά ριζωμένες στη συνείδηση των ανθρώπων. Το χειρότερο είναι ότι είναι ανεκτές ή και διατηρητέες (για ευνόητους λόγους) από αυτούς που θα έπρεπε να τις διώξουν.
Μετά, γιατί να απορεί κανείς που ο χρόνος που περνάμε στις πασχαλινές αγορές, στο κομμωτήριο και μπροστά στον καθρέφτη είναι κατά πολύ περισσότερος από αυτόν που είμαστε στο ναό; Πώς να καταλάβουμε τη διαφορά που υπάρχει μεταξύ του «ακούω το Χριστός Ανέστη στις 12» και του «ενώνομαι με το Χριστό στο Άγιο Ποτήριο»; Πώς να μη μας έρθει στα χείλη η κρύα και άσχετη ευχή «Χρόνια Πολλά» παρέα με ένα κοινωνικό χαμόγελο; Πώς να μην εξατμιστεί η «πασχαλινή χαρά» μαζί με τη χώνεψη του αμνού την επόμενη μέρα;
Ως πότε θα περνάμε τη σχέση μας με το Χριστό και την Εκκλησία Του μέσα από το χρήμα, το φόβο, την κοσμική επίδειξη και το συμφέρον; Αυτό το Πάσχα ας νιώσουμε, ας πιστέψουμε και ας πούμε με θάρρος: Αδέλφια, ο Χριστός μας αγαπάει δωρεάν!! Αυτό δε λέει το Απολυτίκιο το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης; «Ἐξηγόρασας ἡμᾶς ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου τῷ τιμίῳ Σου αἵματι». Πλήρωσε Αυτός για εμάς και μας κάλεσε κοντά Του ως φίλους και όχι ως πελάτες, ως ελεύθερους κι όχι ως υποτελείς. Καλή Σταύρωση και καλή προσωπική Ανάσταση!

Πηγή: http://theologosnaf.blogspot.com/2011/04/blog-post_15.html





Ο Γαλαξίας μας όπως ποτέ δεν τον έχετε δει

9 04 2011

Ένας ερασιτέχνης αστρονόμος, ο Juan Carlos Casado, τράβηξε εννέα φωτογραφίες του νυχτερινού ουρανού και αφού τις συνένωσε έφτιαξε αυτή την αριστουργηματική εικόνα του Γαλαξία μας, της Γαλακτοφόρου Οδού των αρχαίων.

Galaxy 

Μια απίστευτη πανοραμική όψη του Γαλαξία μας, 360 μοιρών, αποκαλύπτει το μεγαλείο του (κλικ για μεγέθυνση)

Όλα έγιναν στο εθνικό πάρκο στις Καναρίους Νήσους, μακριά από την φωτορύπανση των πόλεων, με αποτέλεσμα εικόνες εκπληκτικής σαφήνειας.

Η εξασθενημένη ζώνη του φωτός (σαν ημικύκλιο), που εκτείνεται κατά μήκος του ουρανό είναι ο δίσκος του σπειροειδή γαλαξία μας. Φαίνεται σαν να περικυκλώσουν τη Γη – κι αυτό  επειδή είμαστε μέσα στον δίσκο.

Επίσης, ορατή είναι το ηφαίστειο Teide της Τενερίφης κοντά στο κέντρο της εικόνας, πίσω από ένα ηφαιστειακό τοπίο που περιλαμβάνει πολλούς μεγάλους βράχους και πέτρες.

Όμως, πολύ πολύ πιο πίσω από αυτές τις γήινες κατασκευές βρίσκονται πολλά θαύματα του ουρανού, που είναι αόρατα με γυμνό μάτι, όπως είναι το φεγγάρι που λάμπει σαν κερί μέσα στην αψίδα του Γαλαξία.

Έτσι, ορατές είναι οι Πλειάδες, ένα ανοικτό σμήνος αστέρων όπως και το νεφέλωμα Loop Barnard (Βρόγχος Μπάρναρωτ) στο σμήνος του Ωρίωνα, που μοιάζει με ένα μισό κόκκινο δαχτυλίδι κάτω από τη ζώνη του Γαλαξία μας.

Τα αστέρια που το ανθρώπινο μάτι μπορεί να διακρίνει στον ουρανό τη νύχτα, είναι σχετικά κοντά μας και όλα αυτά είναι μέρος του Γαλαξία.

Ο Γαλαξίας μας περιέχει μεταξύ 100 και 400 δισεκατομμύρια αστέρια, αλλά και με ένα πρόχειρο υπολογισμό κάπου  50 δισεκατομμύρια πλανήτες.

Πηγή: http://blog.physics4u.gr/?p=3282





Ανακοίνωση για το μάθημα των Θρησκευτικών στο Νέο Λύκειο

4 04 2011

                                                                                           

Αθήνα, 31 Μαρτίου 2011

Παρά τις δυσοίωνες προβλέψεις για την τύχη του μαθήματος των Θρησκευτικών, έπειτα από τις διαρροές στον τύπο-το περασμένο φθινόπωρο-ενός σχεδίου για το νέο Λύκειο, τελικά με τις πρόσφατες ανακοινώσεις του ΥΠΔΒΜΘ, φαίνεται να αναγνωρίζεται στην πράξη η  θεμελιώδης παιδευτική αξία του ΜτΘ.

Σύμφωνα όμως με τις ανακοινώσεις του ΥΠΔΒΜΘ, στο τελικό σχέδιο για την μορφή, το περιεχόμενο σπουδών και τους εκπαιδευτικούς σκοπούς του νέου Λυκείου, το μάθημα των Θρησκευτικών   είναι το μοναδικό μάθημα το οποίο απέκτησε «νέο τίτλο» δηλ. «Θρησκεία  καί  κόσμος» (σημ.: στις Β΄ και Γ΄ τάξεις) σε σχέση με τα υπόλοιπα τα οποία εξακολουθούν να υφίστανται με τις γενικές τους ονομασίες (π.χ. Μαθηματικά, Ιστορία, Φυσική κλπ). Ταυτόχρονα  διαφοροποιείται ριζικά ο χρόνος που διατίθεται για τη διδασκαλία του, αφού στη μεν Β΄ τάξη γίνεται μονόωρο ( το μοναδικό μάθημα   στη τάξη αυτή ) σε σχέση με τα υπόλοιπα, στη δε  Γ΄ τάξη «αναβαθμίζεται» σε δίωρο, πλην όμως επιλεγόμενο.

Με τον τρόπο αυτό εισάγεται ένα νέο (;) ως προς το περιεχόμενό του  μάθημα, που ενώ στη Α΄ τάξη διατηρεί την υφιστάμενη και σήμερα γενική ονομασία «Θρησκευτικά», στις άλλες δυο τάξεις εμφανίζεται σαφώς διαφοροποιημένο ή εξειδικευμένο κάτω από τον  προαναφερθέντα τίτλο. Πρόκειται ασφαλώς για εσκεμμένη ενέργεια – επιλογή του Υπουργείου, το οποίο  προκαταλαμβάνει τους πάντες και ερήμην των θεολογικών επιστημονικών ενώσεων θέτει αδιαπραγμάτευτα και χωρίς να το συγκεκριμενοποιεί το πλαίσιο και το περιεχόμενο του νέου αυτού μαθήματος.  Όσο και αν είναι ελλιπή τα στοιχεία-αυτή τη στιγμή- για το ακριβές περιεχόμενό του, πρέπει να γίνει κατανοητό ότι οι όποιοι παιδαγωγικοί και εκπαιδευτικοί του στόχοι και σκοποί ακυρώνονται a priori στη πράξη, εφόσον η διδασκαλία του περιοριστεί σε μία(1) ώρα υποχρεωτική (Β΄ τάξη) και δύο (2) ώρες μετά από επιλογή (Γ΄ τάξη). Η εμπειρία και η πρακτική έχουν αποδείξει ότι μονόωρη διδασκαλία μαθήματος στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση σχεδόν εκμηδενίζει την παρουσία του στο πρόγραμμα και ελαχιστοποιεί τη συμβολή του στη συνολική εκπαιδευτική προσπάθεια (κάτι που εξάλλου και η ίδια η Υπουργός υπογράμμισε σαν λάθος, σε προφορική συνέντευξή της, αναφερόμενη στα μονόωρα μαθήματα που υπήρχαν στο προηγούμενο πρόγραμμα).

Επομένως εάν το υπουργείο επιθυμεί το μάθημα με τον νέο τίτλο να εξυπηρετήσει στοιχειωδώς τις ανάγκες της εκπαίδευσης με στόχο μια σφαιρική προσέγγιση της γνώσης  για το θρησκευτικό φαινόμενο στη ζωή του ανθρώπου και του κόσμου, οφείλει, προκειμένου να είναι εναρμονισμένο με το συνολικό σχεδιασμό του νέου Λυκείου, να αναθεωρήσει την πρότασή του επαναφέροντας τουλάχιστον το δίωρο στη Β΄ τάξη. Είναι αναγκαίο εξάλλου να υπενθυμίσουμε ότι για το θέμα αυτό έχει ήδη αποφανθεί το Συμβούλιο της Επικρατείας σε παλαιότερη απόφασή του ότι η θρησκευτική εκπαίδευση – ως συνταγματική πρόβλεψη – δεν εξυπηρετείται επαρκώς με την μονόωρη διδασκαλία. Ο θεολογικός εκπαιδευτικός κόσμος αναμένει με ενδιαφέρον την απάντηση του υπουργείου ενώ θα θεωρούσε ως κίνηση ύψιστης αίσθησης ευθύνης την επαναφορά του μαθήματος για την Γ΄ τάξη στη ζώνη των υποχρεωτικών, έστω και με το ισχύον καθεστώς της μιας (1) ώρας.

Οι παραπάνω προτάσεις μας προφανώς ούτε παραβλέπουν την όποια θετική προσπάθεια καταβάλλεται για τη βελτίωση του νέου Λυκείου ,ούτε έχουν να κάνουν με την εξυπηρέτηση πρόσκαιρων συντεχνιακών αιτημάτων. Τα όποια προβλήματα επιφέρει ο νέος αυτός σχεδιασμός σε όλους τους εκπαιδευτικούς θα αφορούν προφανώς και τους θεολόγους, γι’ αυτό και πιστεύουμε οτι χρειάζεται συντονισμένη προσπάθεια από όλους τους εκπαιδευτικούς φορείς ώστε να αναδείξουμε  μεν τα όποια θετικά της νέας πρότασης(π.χ. μαθητικές εργασίες, μείωση μαθημάτων) επισημαίνοντας ταυτόχρονα τις αδυναμίες της και τις εμμονές της σε παρωχημένα σχήματα και λανθασμένες επιλογές (π.χ. εξετασιοκεντρική λογική, βαθμοθηρία). Γι’ αυτό και επιφυλασσόμαστε να τοποθετηθούμε συνολικά για το σχεδιασμό του νέου λυκείου προσεχώς.

Κλείνοντας, οφείλουμε να τονίσουμε για μια ακόμη φορά  την πάγια θέση μας για μια θρησκευτική εκπαίδευση που θα αμβλύνει τις αντιθέσεις, θα ξεπερνά τις προκαταλήψεις και τις στερεότυπες αντιλήψεις, θα ενώνει και δε θα χωρίζει τους μαθητές. Στην κατεύθυνση αυτή είμαστε πρόθυμοι να συμβάλουμε με όλες μας τις δυνάμεις, τονίζοντας οτι το αμέσως επόμενο βήμα για το ΥΠΔΒΜΘ προκειμένου να πείσει για τις πραγματικές προθέσεις του σχετικά με την  αναβάθμιση της θρησκευτικής εκπαίδευσης στον τόπο μας, είναι να  προχωρήσει επιτέλους στη κατάργηση των εγκυκλίων που αφορούν στις απαλλαγές από το μάθημα των Θρησκευτικών και οι οποίες εξακολουθούν να δημιουργούν προβλήματα στην καθημερινότητα της σχολικής κοινότητας αφήνοντας ανοιχτά ζητήματα που δεν εξυπηρετούν παρά μόνο πρόχειρες ιδεολογικές φορτίσεις και θέτουν διαρκώς σε αμφισβήτηση ένα μάθημα που τα τελευταία χρόνια αλλάζει προς το καλύτερο.

Η Διοικούσα Επιτροπή

του «Πανελληνίου Θεολογικού Συνδέσμου-ΚΑΙΡΟΣ-για την αναβάθμιση της θρησκευτικής εκπαίδευσης»

Αμπατζίδης  Θεόφιλος, Θεολόγος (Κοζάνη)

Αργυρόπουλος Ανδρέας, Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων (Μυτιλήνη)

Καζλάρη Πηγή, Θεολόγος (Λάρισα)

Κωνσταντίνου Μιλτιάδης, Καθηγητής του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ (Θεσσαλονίκη)

Μαυροκωστίδης Γρηγόρης, Θεολόγος (Θεσσαλονίκη)

Μόσχος Δημήτρης, Λέκτορας του Τμήματος Θεολογίας του ΕΚΠΑ (Αθήνα)

Παπαδόπουλος Γιώργος, Θεολόγος (Αθήνα)

Παπασωτηρόπουλος Χριστόφορος, Θεολόγος (Πάτρα)

Σταματέλλου Νόνη ,Θεολόγος (Ιωάννινα)








Αρέσει σε %d bloggers: